دود اختلافات مسئولین استانی  در چشم مردم بوشهر

                                در حاشیه دور تازه اختلافات مسئولین استانی

                        

                            خبر: انتقاد شدید یک عضو شورای شهر بوشهر از شهرداری

 

آغاز دور جدید حملات نماینده بوشهر، گناوه و دیلم در مجلس شورای اسلامی به معاون سیاسی - امنیتی استاندار با پاسخ های بدون حاشیه زینبی به سردی گرایید و تلاش خبرنگاران در مصاحبه مطبوعاتی زینبی نیز برای حرف کشیدن از او راه بجایی نبرد.

اگر چه اختلاف عطارزاده با استاندار و کشیده شدن پای زینبی به این اختلافات آن قدر طولانی و کش دار شده است که شاکله آن از اختلاف معمول سیاسی به منازعه و خصومت شخصی بدل گردیده و حکایت آن نیز برای عموم قدری ملال آور شده، اما آنچه بیش از هرچیز توجه تماشاچیان این غائله را به خود معطوف داشته، تقلای بی فرجامی است که برخی  طرفین این منازعه برای از میدان به در کردن حریف از خود نشان می دهند.

نمی دانیم آیا  عزیزانی که اکنون به عنوان وکیل یا مدیر و امین مردم در این دعوای بی حاصل گرفتار آمده اند در خلوت خود قدری اندیشیده اند که در کدام قسمت این حکایت ملال انگیز  منفعت مردم زجر کشیده این استان نهفته است؟ آیا می دانند که مردم استان در این جدال سخیف و بی نتیجه احساس می کنند با سپردن مسئولیت به چنین افرادی کلاه گشادی بر سرشان رفته است؟

جای بسی تعجب است که مدعیان این میدان هر یک دیگری را به تقوی دعوت می کند، حال آنکه کم بها ترین کالا در آشفته بازاری که این عزیزان ساخته اند  تقوی است.

چندی قبل نامه امام علی (ع) به مالک اشتر را می خواندم. در بخشی از این نامه به این عبارت برخوردم «ای مالک، مردم دارای عیوبی هستند و اولین کسی که باید عیوب مردم را بپوشاند دستگاه حکومت است.»  نمی دانم تبلور این عبارت در کدام قسمت از منازعه سیاسی امروز در استان ماست؟ شاید در آن قسمت که یکی، دیگری را به غیراخلاقی ترین اتهامات محکوم می کند!

مطبوعات بوشهر و ضعف مدیریت رسانه

 

» افراط و تفریط در نشریات محلی بوشهر 

 

عبدالحسین قاسمی- بوشهر فردا 

 

1-شاید این نوشته به مذاق برخی دوستان خوش نیاید، اما بازگو کردن آن به معنای نادیده گرفتن تلاش های سترگ و فعالیت های خستگی ناپذیر همکاران مطبوعاتی نیست و صرفا دیدگاهی آسیب شناسانه به مشکلی در مطبوعات محلی بوشهر است.

2- از خاصیت های فعالیت مطبوعاتی فعال نشان دادن و اصطلاحا «واکنش متقابل در برابر کنش های موجود» است، اما در مطبوعات بوشهر این موضوع در کنار ضعف مدیریت رسانه ای با افراط و تفریط هایی همراه است.برای مصداق آوردن نیازی نیست تاویلی دور داشته باشیم، چه اینکه می توان با یک یادآوری ساده مروری داشت بر عملکرد مطبوعات محلی بوشهر در برابر پیشنهاد یکی از نمایندگان محترم استان در مجلس شورای اسلامی برای تغییر نام استان و آنگاه به این نتیجه رسید.

مطبوعات فعال محلی در بوشهر – به جز هفته نامه شخص نماینده و نشریه یکی از شهرستان های استان- در برابر پیشنهاد تغییر نام استان بوشهر به خلیج فارس، از موضع مخالف به نقد و بارتاب وسیع دیدگاه منتقدان در این باره پرداختند و یا سکوت آنها نشان از عدم حمایت از چنین پیشنهاد عجیبی داشت. موضع گیری و واکنش مطبوعات محلی بوشهر در برابر این سوژه به اندازه ای آگاه کننده و مفید بود که باید آن را در راستای رسالت های تاریخی و نتایح شیرین روزنامه نگاری در بوشهر دانست. اما آنچه که مرا بر آن داشت تا یادداشتی در این باره بنویسم ایستایی و سکون مطبوعات بوشهر برای پیگیری خواسته های مهمتر هسمان با این موضع گیری اخیرشان بود. کاش مطبوعات محلی بوشهر به همان اندازه که نقد دیدگاه یک نماینده برای تغییر نام استان برایشان اهمیت این چنینی داشت-که ضروری و لازم بود- در برابر مشکلات اجتماعی نیز یک موضع فعال اتخاذ می کردند تا صداقت کار رسانه ای در بوشهر عیان شود. به اعتقاد بنده بخشی از یادداشت ها در نقد دیدگاه این نماینده صرفا با هدف تخریب فرد پیشنهاد دهنده بود که این روزها به واسطه اقداماتش در موضع ضعف در افکار عمومی قرار گرفته است.

اری! مطبوعات بوشهر از ضعف یک مدیریت رسانه ای شدیدا رنج می برند که در موضع گیری و افراط و تفریط هایشان در این زمینه دریافت چنین نتیجه ای دور ار انتظار نیست. باور کنید وقتی اینگونه با پیشنهاد یک نماینده برای تغییر نام استان برخورد می شود و کارشناسان اصلی و صاحبنظران برجسته که برای اظهار نظر محق تر هستند به حاشیه می روند و افراط و جنجال آفرینی جای خودش را به عقلانیت و نقد کارشناسانه می دهد،

وقتی اینگونه با پیشنهاد یک نماینده برای تغییر نام استان برخورد می شود و کارشناسان اصلی و صاحبنظران برجسته که برای اظهار نظر محق تر هستند به حاشیه می روند و افراط و جنجال آفرینی جای خودش را به عقلانیت و نقد کارشناسانه می دهد، باید به خوانندگان نوشته ها و نشریات مان حق بدهیم که از چنین عملکردی ناراضی باشند و با تحریم و خرید نکردن نشریات به آن واکنش نشان دهند.

باید به خوانندگان نوشته ها و نشریات مان حق بدهیم که از چنین عملکردی ناراضی باشند و با تحریم و خرید نکردن نشریات به آن واکنش نشان دهند. به راستی چرا مطبوعات بوشهر حاضر نیستند در بحث های توسعه ای همچون ضرورت برگزاری نمایشگاه بین المللی، رکود صنایع استان، وضعیت بیمارگونه بهداشت در بوشهر، عدم استقبال جوانان بوشهری از کلاس های رایگان فنی و حرفه ای در عین تضمین شغل، پایین آمدن سن جرم در استان مذهبی بوشهر با دیدگاه سنتی خانواده ها و مواردی از این دست تیترهای مشترک بزنند و به اندازه موضع گیری اخیرشان عمل کنند؟ به غیر از این است که ضعف مدیریت رسانه ای و روی آوردن به افراط در مطبوعات محلی مان هویدا است؟

3- این نوشته دیدگاه شخصی من است و امیدوارم با نقد دوستان فهیم و صمیمی ام در مطبوعات محلی استان مواجه شود. بار دیگر تاکید می کنم نگارش این سطور به معنای نادیده گرفتن خدمات مطبوعات محلی بوشهر نیست که امروز خدمات شایان فرهنگی این رسانه ها در استان غیرقابل انکار می باشد.

بررسی آسیب های اجتماعی؛ کوچه بن بست!

 

 عبدالحسین قاسمی: «ننویسید، نگوئید، کذب است، این موضوع بوده، اما اینگونه نبوده و ...» این جملات آشنا را پس از انتشار هر گزارش یا خبری در مورد آسیب های موجود در اجتماع به تکرار شنیده ایم. گروه ها و دسته های مختلف سیاسی در این موارد تحلیل های خود را ارائه می کنند و احیانا ، بهره برداری خود را. و این رسانه ها را برای برخورد با مشکلات موجود و یافتن راهکار برای رفع آن با مانع مواجه می کند زیرا هنوز به درستی نمی دانند خط قرمز ها کجاست و تا کدام نقطه می توانند گام بگذارند و چه نقطه ای تشویش اذهان، بزرگ نمایی و سیاه نمایی محسوب می شود. اما با همه اینها، به شهادت جامعه شناسان و آسیب شناسان اجتماعی و مردمی که صبح تا شام با مسائل مختلف روبرویند و حتی خود مسئولانی که جسته و گریخته و به طور متناقض آمار و اطلاعاتی ارائه می دهند...